මුලු වත්තෙම අන්තෝනි වගේ තේ කපන්න දක්ශෙයක් හිටියෙ නැ. ගොඩක් පරක්කු උනත් පිලිවෙලට තේ ටික කපා ගන්න ඕන උනාම සිංහල මිනිස්සු අන්තෝනිව බෙලන් හරි එක්ක ආව. හවස ගල් අරක්කු කාලක් දීල දවසෙ වියදමට කීයක් හරි දුන්නම වැඩේ අහවර වෙනව. අන්තෝනි පාර තියෙද්ද් කානුව දිගේ ගෙදර යනව.
දැනට අවරුදු විස්සකට කලින් දවසක අන්තෝනි මුනි අම්මව ලයිං කාමරයට එක්ක ආවෙ. එදා පුලුවන් විදියට මගුල් කෑව. බීව.අන්තෝනියි තරෙගට බිව්ව. වත්තෙ වැ ඩ කලා හවස බිව්ව.
බැඳල මාස තුනක් සම්පුර්න වන දවසෙ අන්තෝනි අවසාන හොර අරක්කු වඩිය විකුනල ඉවර කලා විතරයි. ගම් දෙකකට එහායින් හටපු හිච්ච් මහත්තය යාලුවො දෙන්නෙකුත් එක්ක ඇවිත් අරක්කු ඉල්ලුව. දෙන්න අරක්කු තිබ්බෙ නැ. හිච්චි මහත්තය පොඩි සල්ලි පොදියකින් අන්තෝනිගෙ මූනට දමල ගැහුව.
"තෝ දන්නවද? තොපෙ දෙයියන්ගෙ සල්ලි කැටේ ඔය. පර බල්ල. හංගන්නෙ නැතිව ගනින් බඩු එලියට.
කෝ තොගෙ මුනි අම්ම. කෝ ඒ වේසි. ආ. යමං ඇතුලට."
අන්තෝනි බයෙන් වෙව්ලුවා. යන්තං බඩට මාසයක් වුනු මුනි අම්ම කෑ ගැහුව. අන්තෝනි කාමරයට ගිහින් වැඳ වැටුන. හිච්චි මහත්තය ගහපු පාරට අන්තෝනිගේ කකුල දෙකට නැවුන. ඊට පස්සෙ එයාගෙ යාලුෙවක් ගහපු පොලු පාරට අන්තෝනිට සිහිය නැති වුනා.
ඇහැරෙන කොට හිටියෙ වත්තෙ ඩිස්පැන්සරියෙ. කකුලෙන් එන වේදනාව මැද්දෙම මුනි අම්මව මතක් වුනා. කෑ ගහල ඇහුව කෝ කියල. මුනි අම්ම මහ රෝහලට යවල.
සති තුනකට පස්සෙ මුනි අම්ම මලා. අන්තෝනි මලා වගේ හිටිය. බිව්ව. සිංහල මිනිස්සුන්ගෙ ගාව වැඩට ගියා. ඒතැන්වලම වැටිල නිදා ගත්ත. හම්බෙන හැම සතේකම බිව්ව. හීනෙන් මුනි අම්මට කතා කලා.
අන්තෝනි හිටපු කාමරය වහල දවස් දෙකක් වුනා. ලැයිමෙ අය කාමරයට කතා තලා. සද්දයක් නැ. කාසරය කැඩුව. අන්තෝනි පරාලයක එල්ලිලා. මුනි අම්මට හිච්ච්මහත්ය කරදර කරන වෙලාවෙ ඇඳගෙන හිටපු සාරියෙන්
No comments:
Post a Comment