එපා කරපු හැන්දෑවක... සෙනග පිරුනු බස් එකක....

පාලුවට කවුරුවත් 

හිටියෙ නැති නිසා ගත්

රටකජු ගොට්ටක

ඇට ගනිමින් හැන්දෑවක

පිටකොටුවේ 

ලංගම බසයක

ජනේලයක් අයිනේ....

ඇටය ඇටය රට කජු

කමින් හි‍ටිය හිමිහිට

ඒත් එකවරම

කට පිරිල 

සියුම් රට කජු පොතු වලින්

හදිසියෙම බැලුවම ජනේලෙ යට

රටකජු ඇට මහ පාරේ...

ඒ තරම්ම ඈ ලස්සනයි

ඒ හැන්දෑවේ

බසයක් එනතුරු

හිතුවක්කාරෙට ඇස් 

ඒ මේ අත යවමින් සිටි.....

බිරිද නුඹ කියනු බැරි ගුනෙන් තුටු කල මාව

දගකාර හිත ගාව
දයාබර බව පෑව
මව්වත් සෙනෙහසින්
හිස පුරා අත ගෑව

රෑ තිස් පැය පුරා
නිදි නැතුව පුතු ගාව
කිරි සොයා හඩන විට
කිරි තනේ කට ගෑව

ලැබෙන දුක සැප දෙකම
සැප ලෙසම විද දෑව
අලස ලෙස මැලිව හුන්
මා දෙනෙත් ඇහැරෙව්ව

විසල් කනද්ක් ලෙසට
ගුනින් පිරි නුඹ ගාව
දෙපැත්තෙන් නිදිය ගෙන
උනුහුමේ නිදි යෑව

මමත් මගෙ පුතුත් අපි
දෙන්නාට මෙත් පෑව
බිරිද නුඹ කියනු බැරි
ගුනෙන් තුටු කල මාව

ඉවරයක් නැති වැස්ස

සීතලම සීතලට
සීතලම සීතලට
දෙපා බිම තබනු බැරි
ගුලිවෙන්න තැනක් නැති

තෙතම තෙත
තෙමනට
පුංචි පැටවුන් එක්ක 
සැගවෙන්න තැනක් නැති

යටවෙන්නෙ
නැති තැනක
නවතින්න පිනක් නැති

බැස යන්න වැහි වතුර
කම් කටොලු නිමක් නැති
අහිංසක උන්ය අපි
හෙටක් ගැන දන්නෙ නැති

ඒනවාද හැබෑවට

ySkshg flia frdola

f.k Tnd f.k uQK

ta iqj`o f.k Wrd

fo;ka mqvq ism .kak

iSrejg" ugis¨gq

fof;d,a u; oejfgkak

tkjdo yenEjg" blaukg'''''

fï ySk nrhs ug'