ලොක්ක
හතර වසරෙ. මිනිහ ඉගෙන ගන්න දස්සය. ඒත් නිතර ලෙඩවෙනව.
දෙවනිය අම්ම වගෙමයි. හිතුවක්කාරයි. නපුරුයි. ඒත් මම
පස්සෙම තමා.
මේ තුන්වෙනිය. තාම පෙරපාසල්.
ඉතිං..
මට දුකයි මුංව මෙහෙම දාල යන්න. ඒත් මම ඉත්මනට මුංව මගෙ ලඟට ගන්නව. ඉක්මනට.
තාත්තගෙ ඇස් හිනි වෙලා. නවත්තල හිරවෙලා තිබුනු වේදනාව ඇස්
අගින් බේරෙන්න පටන් අරන්....
එයා ගියා. ඒකයි මේ ඔක්කොම. මට තේරෙන්නැ මහත්තයො. මං එ්කිට
ආදරෙයිත් එක්ක. ඒත් අර වත්තට බොන්න එන මෝටර් සයිකලෙත් එක්ක කුටු කුටු ගානව කියල
මිනිස්සු මට කීවත් එක්ක.
දැං දෙන්න කොහෙ හරි වහං වෙලා ඇති.
මං වෙන මොනව කරන්නද මහත්තයො.
No comments:
Post a Comment